Η πραγματικότητα της σύγχρονης εργαζόμενης μητέρας
Η εργαζόμενη μητέρα σήμερα ζει σε ένα διαρκές καθεστώς απαιτήσεων.
Ο ρόλος της δεν περιορίζεται ούτε στο γραφείο ούτε στο σπίτι. Είναι παντού, ταυτόχρονα.
Η κοινωνία έχει δημιουργήσει ένα πρότυπο “ολιστικής επιτυχίας”:
-
Να έχει επαγγελματική συνέπεια
-
Να είναι παρούσα μητέρα
-
Να φροντίζει το σπίτι
-
Να διατηρεί προσωπική ισορροπία
-
Να μη δείχνει κουρασμένη
Η πίεση αυτή οδηγεί συχνά σε ενοχές μητρότητας και σε ψυχική εξάντληση.
Τι είναι το maternal burnout;
Ο όρος maternal burnout (γονεϊκή εξουθένωση) έχει μελετηθεί εκτενώς τα τελευταία χρόνια από ερευνητές όπως η Isabelle Roskam και ο Moïra Mikolajczak.
Σύμφωνα με τη σύγχρονη ψυχολογική έρευνα, το parental burnout χαρακτηρίζεται από:
-
Συναισθηματική εξάντληση
-
Αίσθηση απομάκρυνσης από τον γονεϊκό ρόλο
-
Αίσθηση αναποτελεσματικότητας
-
Έντονη ενοχή
Η εργαζόμενη μητέρα διατρέχει αυξημένο κίνδυνο όταν:
-
Οι απαιτήσεις ξεπερνούν τους διαθέσιμους πόρους (χρόνος, βοήθεια, υποστήριξη)
-
Υπάρχει έλλειψη προσωπικού χρόνου
-
Υπάρχει κοινωνική πίεση τελειότητας
Η έρευνα δείχνει κάτι σημαντικό:
👉 Το burnout δεν προκύπτει από την αγάπη για το παιδί.
👉 Προκύπτει από τη χρόνια ανισορροπία ανάμεσα στις απαιτήσεις και στην υποστήριξη.
Η εξάντληση δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς αρκετά
Πολλές γυναίκες φοβούνται ότι αν κουράζονται, αν εκνευρίζονται ή αν νιώθουν αποσυνδεδεμένες, σημαίνει ότι “δεν είναι καλές μητέρες”.
Η επιστήμη λέει το αντίθετο.
Η εξάντληση είναι νευροβιολογική αντίδραση σε παρατεταμένο στρες.
Δεν είναι ένδειξη έλλειψης αγάπης.
Όταν το σώμα και ο εγκέφαλος λειτουργούν σε διαρκή υπερένταση, ενεργοποιείται ο μηχανισμός επιβίωσης.
Και εκεί χάνεται η συναισθηματική διαθεσιμότητα.
Αυτό δεν είναι αποτυχία.
Είναι σήμα ότι χρειάζεται αναπροσαρμογή.
Ισορροπία δουλειά και παιδί: τι δείχνουν οι μελέτες;
Έρευνες στην εργασιακή ψυχολογία δείχνουν ότι η ικανοποίηση των εργαζόμενων μητέρων αυξάνεται όταν:
-
Υπάρχουν σαφή όρια μεταξύ εργασίας και σπιτιού
-
Υπάρχει κοινωνική υποστήριξη (σύντροφος, οικογένεια, κοινότητα)
-
Υπάρχει αποδοχή της “αρκετά καλής μητέρας” (good enough mother theory – Donald Winnicott)
Η θεωρία της “αρκετά καλής μητέρας” υποστηρίζει ότι το παιδί δεν χρειάζεται τέλεια μητέρα.
Χρειάζεται σταθερή, επαρκή και συναισθηματικά διαθέσιμη μητέρα.
Η τελειότητα δεν ενισχύει το παιδί.
Η σταθερότητα το ενισχύει.
Πότε πρέπει να ανησυχήσεις;
Η περιστασιακή κούραση είναι φυσιολογική.
Όμως αν παρατηρείς:
-
Διαρκή εξάντληση
-
Συναισθηματικό μούδιασμα
-
Έντονη ευερεθιστότητα
-
Αίσθηση ότι “δεν αντέχω άλλο”
τότε είναι σημαντικό να αναζητήσεις υποστήριξη από επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Η φροντίδα του εαυτού δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι πρόληψη.
Η εργαζόμενη μητέρα δεν χρειάζεται να αποδεικνύει τίποτα
Η αξία σου δεν μετριέται:
-
Από το πόσο οργανωμένο είναι το σπίτι
-
Από το πόσο τέλειο είναι το lunchbox
-
Από το αν απάντησες σε όλα τα email
Η αξία σου βρίσκεται στη σταθερότητα, στη φροντίδα και στη συνειδητή παρουσία.
Η σύγχρονη μητέρα δεν χρειάζεται να τα προλαβαίνει όλα.
Χρειάζεται:
-
Όρια
-
Υποστήριξη
-
Ρεαλισμό
-
Ανθρώπινη αποδοχή
Και πάνω από όλα, χρειάζεται να θυμάται ότι είναι γυναίκα πρώτα.
